Een bijenvolk woont in een bijenkast. De houten kasten, zoals we die vandaag kennen, werden pas in de 19e eeuw uitgevonden.

Vroeger werden korven uit allerlei soorten materiaal gemaakt: klei, stro, oude waterpotten enz. De meeste modellen lagen toen nog plat op de grond. Bij het oogsten van de honing ging de ganse korf eraan. De natuurlijke wasraten zaten binnenin overal aan vast geklit. En wat nog erger was, alle bijen uit die korf moesten gedood worden, alvorens men die raten kon uitbreken en de honing verzamelen.

Aan die verspilling kwam een eind toen men in de 19e eeuw houten kaders in vierkante kasten begon te gebruiken.

Deze konden stuk voor stuk uit de kast genomen worden, zonder de bijen te storen.

In die houten kaders bouwen de bijen dan hun raat in was en vullen de celletjes met honing.

 
Eenmaal vol worden deze raten door de imker in een soort zwierder geplaatst en tijdens het ronddraaien wordt de honing uit de cellen geslingerd. Vandaar het woord “honing slingeren”.

Wil je meer weten over dit boeiende verhaal, surf dan naar het hoofdstuk “Kids” van deze site.