Een groep bijen die samenwoont noemt men een “bijenvolk”. Soms zijn dat er wel 50.000 of nog meer.

Ze wonen allemaal in één kast, niet groter dan een TV toestel.

Ze herkennen elkaar aan de geur die ze allemaal hebben en die van de koningin afkomstig is.

Kasten bestaan er in vele soorten.

Bij ons zijn de meeste vierkant en men kan ze makkelijk openmaken, om naar de bijen te kijken en er de honing uit te halen.

Eigenlijk zijn het een soort bakken, zonder bodem, die op elkaar staan. Binnenin de kast vindt je de raten. Dat zijn houten raampjes waarin een wasplaat zit.

Die raampjes met wasplaat zijn door de bijenhouder gemaakt.

Daarop bouwen de bijen hun celletjes. Celletjes bestaan uit was en zijn zeskantig van vorm.

Ze passen heel juist in elkaar en zijn allemaal precies even groot. Ze zijn ook heel proper. Werksters reinigen elk celletje alvorens er honing of broed in te stoppen en bouwen een dekseltje op, om de inhoud beter te bewaren.

De ingang (6)van de kast is in de onderste bak (5) waar de koningin woont met het broed (eitjes en larven).

In de bovenste bak (3)is geen ingang en zit alleen maar honing in de celletjes en geen broed. Dit noemt men “de honingzolder”. Bovenop staat een plat dak.

Tussen de onderste en de bovenste bak zit een (4)rooster. De gaatjes in het rooster zijn te klein voor de koningin, maar juist groot genoeg voor de werksters.

Daarom kunnen er alleen werksters in de bovenste bak komen om honing in de raten te steken.

En de koningin kan er geen eitjes komen leggen. Verder is er een afdekplaat (2) en een deksel (1) tegen de regen.

In de celletjes van een raat kunnen allerlei dingen zitten.

1 Stuifmeel

2 Nectar

3 Honing

4 Broed: eitjes, larven enz.

De bijenhouder is niet bang van de bijensteken als hij de kast openmaakt.

Eerst blaast hij een beetje rook in de kast met zijn “beroker”

De bijen worden dan helemaal kalm en niet agressief. Zo kan hij in alle rust werken.

 





Verder heeft hij ook speciale kledij: vooral de hoed met beschermnet is opvallend.